لیست مقالات موضوع پليمرها و نانوفناوری


    • دسترسی آزاد مقاله

      1 - مروری بر شبکه های پلی‌یورتان – اپوکسی و نانوکامپوزیت آن‌ها
      زهرا مقصود
      با نگاهی گذرا به پلیمرهای مورد استفاده در صنایع، می‌توان دریافت که اپوکسی یکی از پرکاربردترین آن‌هاست. استحکام مکانیکی بالا، مقاومت خوب نسبت به مواد شیمیایی و سهولت کاربرد، این ماده را به گزینه‌ای مناسب برایتولید بسیاری از محصولات نظیر چسب‌ها، کف‌پوش‌ها، عایق‌ها و غیره چکیده کامل
      با نگاهی گذرا به پلیمرهای مورد استفاده در صنایع، می‌توان دریافت که اپوکسی یکی از پرکاربردترین آن‌هاست. استحکام مکانیکی بالا، مقاومت خوب نسبت به مواد شیمیایی و سهولت کاربرد، این ماده را به گزینه‌ای مناسب برایتولید بسیاری از محصولات نظیر چسب‌ها، کف‌پوش‌ها، عایق‌ها و غیره تبدیل کرده است. با این حال در بسیاری از مواقع، مقاومت کم اپوکسی نسبت به ضربه منجر به ایجاد محدودیت‌هایی در به¬کارگیری این ماده می‌شود. از طرفی دیگر، پلی‌یورتان پلیمری نرم و منعطف است که ذاتاً دارای خواص میرایی و حافظه‌ شکلی است. این پلیمر نسبت به اپوکسی مقاومت بالایی در برابر ضربه، ساییدگی یا خراش از خود نشان می‌دهد. بر این اساس انتظار می‌رود که با ایجاد شبکه‌ این دو پلیمر بتوان به خواص مکانیکی، میرایی و حافظه‌ شکلی مطلوبی دست یافت. در این مطالعه سعی بر آن شده است که ضمن بررسی اهداف ساخت این دسته از شبکه‌ها، راه¬های تقویت آن‌ها و اثراتی که بر خواص مکانیکی، میرایی یا حافظه‌ شکلی داشته‌اند مورد ارزیابی قرار گیرد. جزييات مقاله
    • دسترسی آزاد مقاله

      2 - مروري بر سينتيك پخت نانوکامپوزیت های اپوکسی/خاک رس
      محمد رضا کلایی
      رزین اپوکسی یکی از مهم ترین پلیمرهای حرارتی است که به دلیل خواص فیزیکی و مکانیکی و شیمیایی عالی در صنایع چسب، الکترونیک، مواد کامپوزیت با کارایی بالا، ترکیبات قالب گیری و پوشش ها مورد استفاده قرار می گیرد. افزودن نانوذرات خاک رس اصلاح¬شده با پلی اکسی پروپیلن دی آمین، د چکیده کامل
      رزین اپوکسی یکی از مهم ترین پلیمرهای حرارتی است که به دلیل خواص فیزیکی و مکانیکی و شیمیایی عالی در صنایع چسب، الکترونیک، مواد کامپوزیت با کارایی بالا، ترکیبات قالب گیری و پوشش ها مورد استفاده قرار می گیرد. افزودن نانوذرات خاک رس اصلاح¬شده با پلی اکسی پروپیلن دی آمین، دمای پخت را افزایش می دهد و اصلاح سطح نانوذرات خاک رس، می تواند نقش تأخیری در واکنش بین رزین اپوکسی با سخت کننده داشته باشد. در پژوهشی دیگر با افزودن نانوذرات خاک رس اصلاح شده با آمینوسیلان بر رزین اپوکسی نشان داده شد جریان گرمایی افزایش و دمای بیشینه نانوکامپوزیت، مقداری کاهش پیدا می کند. همچنین سرعت واکنش پخت نانوکامپوزیت پرشده با نانوذرات اصلاح شده با مونتموریلونیت (OMMT) بررسی شده است. نتایج نشان می دهد مدل هوری نمی تواند ابتدای واکنش را خوب توصیف کند و همچنین افزودن نانوذرات خاک رس (Cloisite 25A) باعث افزایش انرژی فعال سازی رزین اپوکسی می¬شود. مدل های متفاوتی برای ارزیابی و توصیف واکنش پخت و مدل سازی نانوکامپوزیت های اپوکسی در حضور نانوذرات خاک رس بررسی شده است. در این پژوهش به معرفی مدلسازی سینتیک پخت نانوکامپوزیت های اپوکسی و اثر اضافه کردن نانوذرات خاک رس و نانوذرات خاک رس بهبود يافته بر مقدار انرژی فعال سازی، سرعت پخت، درجه پخت، جریان گرمایی و مدل سازی سینتیک پخت پرداخته شده است. جزييات مقاله
    • دسترسی آزاد مقاله

      3 - مروری بر هیدروژل های تزریق پذیر حساس به دما: خصوصیات و کاربرد آنها در مهندسی بافت
      منوچهر  وثوقی
      هیدروژل های تزریقی تخریب پذیر، به طور گسترده در زمینه¬های متنوع پزشکی – دارویی از جمله تهیه زخم پوش ها، مهندسی بافت و تهیه محمل های رسانش دارو/ سلول و فاکتورهای رشد مورد استفاده قرار گرفته اند. بالاخص،طی دهه گذشته، کاربرد هیدروژل های تزریق پذیر حساس به دما، با توجه به و چکیده کامل
      هیدروژل های تزریقی تخریب پذیر، به طور گسترده در زمینه¬های متنوع پزشکی – دارویی از جمله تهیه زخم پوش ها، مهندسی بافت و تهیه محمل های رسانش دارو/ سلول و فاکتورهای رشد مورد استفاده قرار گرفته اند. بالاخص،طی دهه گذشته، کاربرد هیدروژل های تزریق پذیر حساس به دما، با توجه به ویژگی هایی از جمله انتقال فاز از حالت محلول به ژل در پاسخ به محرک خارجی، قابلیت شبیه سازی محیط ماتریس خارج سلولی به لحاظ ویژگی¬های فیزیکی-شیمیایی و زیستی(برای سلول ها) ، وجود مقادیر زیاد آب در ساختار، ایجاد بستری متخلخل جهت کاشت و تکثیر سلول ها و قابلیت انطباق مناسب با نقص های نامنظم به عنوان روش درمان کم تهاجمی، توجه قابل ملاحظه ای را به خود جلب کرده است. این سامانه¬های آب¬دوست پلیمری، پیش از استفاده، به صورت محلول آبی و سیال هستند؛ ولی پس از تزریق، تحت شرایط فیزیولوژیک، ضمن انتقال فاز به¬سرعت ژل می¬شوند. در این مقاله، ویژگی ها، مزایا و سازوکار ژل شدن هیدروژل های تزریق پذیر حساس به دما به¬طور خلاصه بیان شده و پس از مرور بخشی از مطالعات صورت گرفته در زمینه کاربرد احتمالی این سامانه ها در حوزه مهندسی بافت طی سال¬های اخیر، چالش¬های موجود در این حوزه مطرح می¬شود. جزييات مقاله